Waarom kiezen voor konijn?
Konijnenvlees is licht, gezond, mager mals en bovendien zeer
lekker.
Konijn is het best gekend als winterse stoofpot, zoals op grootmoeders wijze of
met pruimen, maar is eveneens geschikt voor een lichte groenteschotel, een tajine
of voor een zomerse barbecue. Konijn leent zich ook uitstekend voor een koud gerecht.
Konijnenvlees kan men op verschillende manieren garen:
- stoven in een kookpan met deksel of hogedrukpan;
- bakken in de oven of in de pan;
- stomen;
- wokken en roerbakken;
- roosteren op de barbecue;
- garen in de microgolfoven.
Het hedendaags aanbod van konijn speelt in op de vraag naar gebruiksgemak, korte
bereidingstijd en halfbereid, met nadruk op gezond en smakelijk.
De nieuwste konijnenproducten zijn filet, koteletjes, bouten, gevulde delen en reeds
half bereide gerechten of handig verpakte, traditionele schotels die alleen nog
moeten opgewarmd worden.
Konijn, een gezonde keuze
Wie kiest voor konijn heeft overschot van gelijk. Konijnenvlees is mager, licht
verteerbaar en heeft een relatief laag gehalte verzadigde vetzuren en cholesterol.
Recent onderzoek uitgevoerd door de Vakgroep Dierlijke Productie van de Universiteit
Gent geeft aan dat konijnenvlees een gemiddeld vetgehalte heeft van 8,8 %. Dat is
goed nieuws. Voedingsdeskundigen hanteren een waarde van 10 % als grens tussen magere
en vette vleessoorten.Daar zit konijnenvlees dus duidelijk onder.
Alle gerechten
Konijn is het best gekend als stoofpot op grootmoeders wijze, met pruimen,
appelmoes, uitjes, spekjes of op smaak gebracht met een streekbier. Ideaal voor
koude herfst- en winterdagen. Konijn past echter ook in de hedendaagse lichte keuken
waar wordt gestoomd en gewokt en de microgolfoven een handig instrument is. Konijn
op de barbecue of in een tajine misstaat evenmin. Een lijn- en hartvriendelijk gerecht
is dus ook met konijn perfect mogelijk.
Mager vlees
Het vetgehalte van konijn varieert tussen 4,7% en 12,5 %. De achterbouten bevatten
zeer weinig vet en het voorkwartier het meest. Gemiddeld bevat een heel konijn 8,8
% vet. Door het zichtbare vet te verwijderen wordt het vetgehalte tot hooguit 4
tot 5 % beperkt. Dat is reeds gebeurd bij versneden konijn.
De kwaliteit van het vet in konijn is bovendien gunstig door een relatief lage hoeveelheid
verzadigde vetzuren, namelijk 38,4 % van de totale hoeveelheid vet en meer onverzadigde
vetzuren, waarvan 27,9 % enkelvoudig onverzadigde en 31,3 % meervoudig onverzadigde
vetzuren.
Evenwichtige vetzuursamenstelling
Konijnenvlees bevat in vergelijking met andere vleessoorten ook meer 'gezonde'
vetzuren: linolzuur, een omega-6 vetzuur, en alfa-linoleenzuur, een omega-3 vetzuur.
Dat zijn essentiële vetzuren die ons lichaam niet zelf aanmaakt en die de voeding
moet aanbrengen. In konijnenvlees is er een gunstige verhouding linol- en alfa-linoleenzuur.
De verhouding bedraagt gemiddeld 4 en voldoet hierdoor volledig aan de aanbeveling,
namelijk 5 of lager.
Het cholesterolgehalte in konijnenvlees is gemiddeld lager dan 50 mg per 100 g vlees
en dat is prima.
Licht verteerbaar
Gekweekte konijnen worden jong geslacht, als ze 12 tot 13 weken oud zijn. Het vlees
van die jonge dieren is mals en bevat weinig collageen. Het vlees wordt ook niet
taai tijdens de bereiding. Daarom is konijn een licht verteerbaar stukje vlees.
Een konijnenschotel is vooral licht verteerbaar als het recept geen 'zware ingrediënten
bevat. Door veel room, boter en vet spek te gebruiken wordt de schotel vetrijker
en minder verteerbaar. Een lichte en gezonde receptuur verdient de voorkeur.
Voedingswaarde konijnenvlees
|
|
Per 100 g
|
|
Energie |
157 kcal
655 kJ
|
|
Eiwitten |
19,4 g
|
Vetten
V.V.
E.O.V.
M.O.V.
C18:2
C18:3 |
8,8 g
3,4 g
2,5 g
2,8 g
2,2 g
0,6 g
|
|
Cholesterol |
49 g
|
V.V.: Verzadigde vetzuren
E.O.V.: Enkelvoudig onverzadigde vetzuren
M.O.V.: Meervoudig onverzadigde vetzuren
C18:2: linolzuur omega 6 vetzuur
C18:3 alfa-linoleenzuur omega 3 vetzuur